Indonesië eist geld tegen broeikaseffect
Indonesië en andere ontwikkelingslanden zullen van rijke landen geld eisen voor de instandhouding van hun tropische bossen in het kader van een mogelijke nieuwe overeenkomst ter vervanging van het klimaatverdrag van Kyoto. De Indonesische milieuminister Rachmat Witoelar heeft dit woensdag gezegd.
Witoelar noemde het onredelijk dat landen met veel bos, zoals Indonesië, Brazilië en Costa Rica, krachtens het verdrag van Kyoto niet worden beloond als zij afzien van houtkap om het broeikaseffect tegen te gaan. Het huidige milieuverdrag loopt af in 2012, maar er wordt al druk gedacht over vervanging en amendering.
“Onze zienswijze is dat wij de klimaatverandering kunnen bestrijden door behoud van de gezondheid van onze bossen en daar hebben wij geld voor nodig”, stelde Witoelar. De minister zit in december een klimaattop voor op Bali, waar voor het eerst formeel zal worden gesproken over een nieuw verdrag. Hij wees er op dat Indonesië beschikt over 50 tot 60 miljoen hectare bos en noemde de eventuele compensatie ‘een zaak van gerechtigheid’.
Indonesië verloor door houtkap, landbouw en bosbranden tussen 2000 en 2005 ongeveer 1,8 miljoen hectare bos. Het land is momenteel verantwoordelijk voor de op twee na grootste uitstoot van kooldioxide ter wereld. Het staat onder grote druk van buurlanden een einde te maken aan jaarlijkse bosbranden, die meestal in juli beginnen. Door de branden hebben grote delen van Zuidoost-Azië te lijden van smog.
[Trouw]
Lees ook:
» Ander klimaat bedreigt veel eilanden Indonesië
» Veenbosontginning Indonesië rampzalig voor klimaat
» Arme landen willen geld voor klimaatmaatregelen
» Californië hard tegen broeikaseffect
» Indonesië krijgt eerste deel waarschuwingsboeien voor tsunami’s










In een land waar je makkelijker wegkomt als je 250 mensen de dood injaagt (bomaanslag Bali) dan het produceren van XTC (ook fout natuurlijk), waar de bovenlaag van de bevolking, gigantische bedragen in hun eigen zak stopt onder andere uit de olieproduktie en andere natuurlijke rijkdommen zoals hardhout, die geen halve cent geeft om de levensstandaard van de eigen bevolking, die geen enkel belang heeft bij een binnenlandse milieupolitiek, heeft hier nog de euvele moed om geld te vragen aan buitenlandse mogendheden.
Maar ja, hun motto is dan blijkbaar ook “hebben is hebben, krijgen is de kunst”.