MNP: zonnetheorie uit Climate Swindle geen verklaring voor huidige klimaatverandering
Volgens de film The Great Global Warming Swindle, afgelopen donderdag door de KRO uitgezonden, zou de rol van de zon belangrijker zijn voor de huidige klimaatverandering dan de CO2-uitstoot. Volgens het Milieu- en Natuur Planbureau is dit echter achterhaald, zo schrijft het op zijn website:
Het KNMI en NIOZ constateerden vorig jaar al in een onderzoek in opdracht van het MNP dat slechts een deel (tot maximaal een derde) van de waargenomen temperatuurverandering in de eerste helft van de 20e eeuw zou kunnen worden toegeschreven aan de toegenomen zonneactiviteit.
In de tweede helft van de 20e eeuw is de zonneactiviteit nagenoeg constant gebleken en dat kan dus geen verklaring zijn voor de in die periode waargenomen temperatuurstijging. Voor deze stijging zijn andere factoren dan de zon, zoals menselijke invloed op het klimaat, veel waarschijnlijker.
Een andere verklaring voor de stijging in de tweede helft van de 20e eeuw zou de invloed van kosmische straling op de wolkenvorming kunnen zijn. Hiervoor ontbreekt een duidelijke fysische basis, en waarnemingen laten geen trend zien in de afgelopen 50 jaar. Recent werden deze bevindingen bevestigd door Mike Lockwood en Claus Fröhlich in het Britse wetenschappelijke maandblad Proceedings of the Royal Society.
Lees ook:
» “Klimaatneutraal vliegen geen oplossing voor CO2-uitstoot”
» Zon heeft geen invloed op klimaatverandering, volgens nieuwe studie
» Tweede Kamer voor windmolenparken op zee
» MNP: klimaatverandering wordt problematisch
» Documentaire: The Great Warming Swindle
Wat de critici op de zonnetheorie vergeten is dat de intensiteit in het zichtbare licht (TSI) wel is afgenomen, maar dat de röntgenintensiteit alle records aan het breken is.
Verder hangt de weerlegging met behulp van TSI zeer sterk af van de compilatie van Frohlich van satellietgegevens, waar Willson bijvorbeeld al een alternatief heeft gepubliceerd waar wel een trend in zit.
Wie zijn wij? We kunnen er uren over filosoferen, onze reacties uitschrijven…, maar: wie zijn wij? Denk je dat er ooit iemand ‘aan de top’ onze bemerkingen lezen? Feit is: alles gebeurt en wel zoals het móet gebeuren, en als het anders zou kunnen hebben, dan was het anders gebeurd. Moeder Natuur zorgt voor het evenwicht…: niet te veel min, maar ook niet te veel plus.
Tijdens het debat na vertoning van de documentaire “The Great Global Warming Swindle”, werd door de “klimaat”realisten (een meer vriendelijke en accurate omschrijving van dat deel van de wereldbevolking dat bekend staat als de zogenaamde “klimaatsceptici”) aangegeven dat als CO2 daadwerkelijk de boosdoener is van de huidige opwarming van het klimaat, deze gevolgen meetbaar zouden moeten zijn in de hogere luchtlagen, d.w.z. dat de hogere luchtlagen ook een temperatuurstijging moeten laten zien. De temperatuurstijging in de hogere luchtlagen blijft tot op heden achterwege en is dus in principe in strijd met de aanname dat de verhoging van het CO2-gehalte in de atmosfeer de oorzaak is van de wereldwijde temperatuurstijging op aarde.
In een reactie door Arie Kattenberg van het KNMI wordt bevestigd dat de afwezigheid van een temperatuurstijging in de hogere luchtlagen niet strookt met de theorie en derhalve dus ook niet goed begrepen wordt. De heer Kattenberg geeft vervolgens geen verklaring voor het ontbreken van dit verband. (Iets wat overigens zeer te billijken is).
Wat ik echter niet begrijp, is dat Arie Kattenberg namens het KNMI aan het eind van de debat verklaart dat zij 90% tot 95% zeker zijn dat de menselijk uitstoot van CO2 de oorzaak is van de door de mens veroorzaakte klimaatverandering. Als een dergelijk belangrijk verband niet optreedt, dan moet worden geconcludeerd dat het door de mens versterkte broeikaseffect nog niet evident bewezen is.
Men moet zich dan afvragen (althans dat vraag ik mij af) of dit een politiek of wetenschappelijk antwoord is. Indien het een politiek antwoord is, dan moeten wij dat als zodanig accepteren en dan kan ieder daar zijn kwalificatie aan geven en dat laten doorwerken in zijn of haar politieke keuzes.
Indien het echter een wetenschappelijk antwoord is, dan kan ik niet anders concluderen dat er sprake is van vooringenomenheid en/of tunnelvisie. In de afgelopen jaren hebben wij o.a. in het strafrecht gezien, welke persoonlijke en maatschappelijke gevolgen tunnelvisie kunnen hebben. De druk op mensen en organisaties om te presteren, is soms zo groot dat tegenstrijdige signalen en geluiden, bewust of onbewust, niet worden gehoord of begrepen of compleet genegeerd. De klimaatrealisten en in het bijzonder Marcel Crok en Bas van Geel wezen hun opponenten daarop en riepen op voor meer onderzoek en minder actie (reductie van de uitstoot van CO2), actie die mogelijkerwijs geen bijdrage leveren aan de oplossing van het “probleem”.
Een ander opvallend punt in het debat was de referentie aan het IPCC. Arie Kattenberg begon (nagenoeg) elk antwoord op een vraag met: “Volgens het IPCC … , Het IPCC is van mening ……”. Sprak Arie Kattenberg namens het KNMI, op persoonlijke titel of namens het IPCC? Of een combinatie? Omdat Arie Kattenberg werd geintroduceerd als klimaatdeskundige van het KNMI, moet ik ervan uitgaan dat hij sprak namens het KNMI. Het zou het KNMI gesierd hebben in het debat duidelijk stelling te nemen en dat niet wordt verwezen naar het IPCC.
Ik wil ook nog wat zeggen over de “90 tot 95%”-zekerheidskwalificatie die het IPCC in het 4e Assessment Report heeft afgegeven. In de branche waarin ik werkzaam ben (fiscaliteit), wordt door fiscale adviseurs soms ook gewerkt met dergelijke kwalificaties. Als een fiscale adviseur een opinie afgeeft voor een klant, dan bevat deze normaliter de kwalificatie “more than likely” (50% of meer), “should” (70%of meer) of “strong should” (90/95% of meer). Met deze kwalificatie wordt beoogd de klant de nodige zekerheid te geven of een fiscale structuur of vraagstuk voor de rechter stand zal houden. In de praktijk ben ik de kwalificaties “more than likely” regelmatig tegengekomen en soms de kwalificatie “should”.
Een opinie met de kwalificatie “strong should” komt echter slechts zelden voor en betreft dan alleen zeer eenvoudige vraagtsukken, zoals de vraag of bijv. het juiste (BTW)-tarief van toepassing is. Moeilijker vraagstukken krijgen in een opinie hoogstens de kwalificatie “should”. En hier we hebben het dan over wettelijke vraagstukken, door mensen gemaakte wetten en feiten en omstandigheden die in zijn geheel door de mens worden beïnvloed.
Bij het klimaat ligt dat toch even wat anders. We hebben daarbij te maken met natuurkundige wetten, maar ook met axioma’s, veronderstellingen, niet goedbegrepen natuurlijke processen en feiten en omstandigheden die elke moment van de dag veranderen. Puur wetenschappelijk gezien kan over het geheel nooit een “strong should” opinie worden afgeven. Dat lijkt mij wetenschappelijk niet verantwoord, omdat er nog zoveel onzekerheden zijn die een dergelijke conclusie niet rechtvaardigen. De hoogst denkbare kwalificatie die gegeven zou mogen worden, als zij al gegeven zou mogen worden, is “more than likely”.
Ik kan daarom niet anders concluderen dat de wetenschappelijke conclusie in het 4e Assessment Report van de IPCC, althans de “Summary for Policymakers”, meer een politiek dan een wetenschappelijk karakter heeft.
Dag Timo,
Het feit dat je die sceptici ‘realisten’ noemt doet me denken aan de uitspraak ‘iedereen is gek, behalve ik’. Laat dat handje vol sceptici eerst de serieuze wetenschappers eens overtuigen en dan terugkomen met hun zonnepraatjes en andere briljante ingevingen, zoals dat we vroeger ijstijden hebben gehad. Mensen die zich dermate in de tijdslijnen vergissen neem ik niet serieus. Of laat ze gewoon eens naar buiten kijken, dan zien ze dat het aantal extremen wel erg hoog is voor een stabiele situatie.
Wat ik niet begrijp in jouw verhaal is dat opgeroepen wordt om minder CO2 te reduceren. Als ik de cijfers van o.a. BP goed interpreteer stoten we jaarlijks zo’n 3% meer CO2 uit. Wil je zeggen dat de stijging nog sneller moet gaan? Dan loop je direct in de val van de olieschaarste. Een paar jaar geleden werden de peak oil profeten door mensen uit jouw neoconservatieve hoek nog voor gek verklaard, nu waarschuwt ook het IEA ervoor. Ik begrijp gewoonweg niet waarom we nog meer CO2 uit zouden moeten stoten. Omdat het onderwerp conceptueel te ingewikkeld is voor de meeste mensen of omdat de mens niet tegen verandering kan?
Hallo Climax,
Hartelijk dank voor je reactie.
Het woord “scepticus” heeft een negatieve klank (of deze in ieder geval in de loop der tijd gekregen). Met het woord “realist” wordt de angel uit de negatieve toonzetting gehaald en kan de broodnodige discussie op een neutrale manier gevoerd worden. Een klimaatrealist heeft in de meeste gevallen namelijk alleen maar een andere mening over hoe er tegen de wetenschappelijke en maatschappelijke kant van de klimaatdiscussie wordt aangekeken. Zeker het “handjevol” klimaatwetenschappers die een andere visie hebben dan o.a. het IPCC, zijn, voor zover ik kan beoordelen, met hart en ziel begaan met het klimaat.
De vergelijking met de uitspraak “iedereen is gek, behalve ik” kan ik niet goed plaatsen en laat ik daarom voor jouw rekening.
De IPCC rapportages zijn duidelijk over de zon; de kennis van de zon en de invloed die het op het klimaat heeft, is zeer beperkt (very low). Ik ben van mening dat dit ook voor de klimaatrealisten geldt. Het kan echter niet ontkend worden dat de zon het leven op aarde bepaald en dus ook het klimaat. Geen zon, geen broeikaseffect!
Het bestaan van ijstijden wordt volgens mij door niemand ontkend. Wanneer deze ijstijden hebben plaatsgevonden, hoe lang ze hebben geduurd en hoe “koud” het is geweest, is nog steeds onderwerp van onderzoek met de wetenschap dat we de exacte waarheid nooit zullen achterhalen. Ik weet niet wat je precies bedoelt met vergissing met tijdlijnen, maar ik ga ervan uit dat je hierbij verwijst naar de documentaire “The Great Global Warming Swindle”. Ik ben het met je eens; dat is niet correct. Maar ik heb begrepen dat de maker van de documentaire heeft toegegeven hier een fout te hebben gemaakt en deze in de nieuwe versie te hebben aangepast. Dergelijke fouten zijn soms onvermijdbaar, als redelijk gecompliceerde materie op eenvoudige wijze aan de kijker moet worden gebracht De filmmaker kan daarbij e.e.a. verkeerd interpreteren en de “fout” is gemaakt. Echter aan de andere kant worden ook “fouten” gemaakt, althans onzorgvuldig gecommuniceerd (Al Gore, IPCC, Mann et all).
Extremen in een stabiele situatie is niet vreemd en ook niet verontrustend. Extreme weerssituaties zijn van alle tijden en bevestigen dat wij leven. En wat is extreem? Je zou een extreme weersituatie moeten objectiveren. Je zou exact moeten definiëren wat een extreme weersituatie is op basis van gegevens uit het verleden in vergelijking tot de natuurlijke en maatschappelijke omstandigheden van die tijden. En dat gaat mijns inziens niet lukken, omdat die data niet voorhanden is. Op dit moment zijn extreme weersituaties m.i. een subjectief begrip met een aantal objectieve kenmerken (mm regenval, stormkracht, temperatuur).
Met betrekking tot CO2-uitstoot. Ik denk dat niemand erop tegen is als door bepaalde maatregelen de uitstoot van verbrandingsgassen (waartoe ook CO2 behoort) wordt beperkt of anders wordt voorgegeven, indien deze maatregelen plaatsvinden op “non-regret” basis dan wel dat kosten en opbrengsten elkaar compenseren. Voor het overige moet er eerst meer onderzoek worden gepleegd en “real world” data worden verzameld en geïnterpreteerd. Het oude gezegde gaat nog steeds op: “Haastige spoed is zelden goed”.
En hebben wij eigenlijk al enig idee, wat het voor onze maatschappij zou betekenen als wij de doelstellingen zouden willen bereiken die internationaal zijn voorgesteld? Ik heb daar wel enige ideeën over, maar die komen nogal deprimerend over. En het decarboniseren van de atmosfeer staat volgens mij nog in de kinderschoenen en we kennen daar nog niet de nadelige consequenties van. Ook hier is haastige spoed zelden goed.
Dus wat mij betreft: zuinig omgaan met energie, in redelijkheid vervuiling beperken dan wel daar zo zorgvuldig mogelijk mee omspringen (dus niet tot in het extreme zoals door sommige mensen wordt voorgesteld), meer onderzoek naar en op basis van “real world” data en proberen minder de toekomst te voorspellen van een systeem dat toch vele onvoorspelbare trekken vertoond.