Een rechtbank voor misdaden tegen de natuur?
In VN-kringen groeit er opnieuw belangstelling voor een oud voorstel om een internationale milieurechtbank op te richten. Die zou “misdaden tegen de natuur” moeten berechten. Het idee begint aan een tweede leven, nu de Verenigde Naties een steeds dominantere rol spelen in het debat over klimaatverandering.
Satish Kumar, een bekende milieuactivist en redacteur van het milieublad Resurgence, is een groot voorstander van een ‘milieurechtbank’:
“We hebben geen recht op het produceren van afval. En als ik mijn afval bij jou in de tuin gooi, dan kun je aangifte doen. Maar als we rommel in de natuur gooien, kan de natuur ons dan aanklagen? Dat zou moeten kunnen en de VN moeten dat mogelijk maken.”
Kumar wijst erop dat milieucriminaliteit, van het lozen van giftige stoffen tot vernieling van natuurlijke hulpbronnen door militairen, betiteld zouden moeten worden als “misdaden tegen de natuur”.
Maar sommige diplomaten en milieuactivisten betwijfelen of zo’n rechtbank op voldoende politieke steun kan rekenen van de 192 lidstaten van de Verenigde Naties. Franoise Burhenne-Guilmin, adviseur bij het Environmental Law Centre van de Zwitserse International Union for the Conservation of Nature and Natural Resources (IUCN), denkt ook dat het voorstel op juridische en logistieke problemen zal stuiten.
“De IUCN heeft hier geen officieel standpunt over, maar leden van de Commissie voor Milieurecht (CEL) hebben er in het verleden al eens over gediscussieerd. Het idee van een rechtbank voor milieumisdaden kreeg toen geen steun van CEL, omdat de leden concludeerden dat het oprichten van zo’n rechtbank niet haalbaar was. Daarvoor moet overeenstemming bestaan over wat een misdaad tegen de natuur precies is. Zelfs als een rechtbank er komt, zou het erg moeilijk zijn om de regels vast te stellen waaronder het instituut zou moeten functioneren”
De afgelopen jaren werden sommige zaken die verband hielden met milieuschade aan nationale rechtbanken voorgelegd. Een belangrijke zaak was die over de olietanker Exxon Valdez, die op de klippen en daarbij tientallen miljoenen liters ruwe olie verloor. Een rechtbank in Alaska stemde in met een schadevergoeding van vijf miljard dollar aan ongeveer 34.000 vissers die gedupeerd werden door de ramp. Het bedrag werd later gehalveerd door een andere Amerikaanse rechtbank waar Exxon Mobil in beroep was gegaan.
Meer recent kreeg een handelaar in verbruiksartikelen een boete van 200 miljoen dollar opgelegd voor het lozen van giftig afval voor de kust van Ivoorkust. Het was een van de hoogste boetes die ooit in Afrika werden opgelegd voor het veroorzaken van milieuschade.
Kumar vindt dat de VN het milieu op een verkeerde manier benaderen, omdat ze ervan uitgaan dat de natuur ten dienste staat van de mens.
“Om die reden moet de natuur beschermd worden. Dat is een benadering die bijna volledig uitgaat van nuttigheidsdenken. Mensen zijn superieur en belangrijker dan al het andere leven op aarde. Die zienswijze is niet meer van deze tijd. De Verenigde Naties moeten inzien dat milieu, ecologie en de mensheid van elkaar afhankelijk zijn en dat ze onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn in het levensweb.”
[Mo.be]
Lees ook:
» Natuur en Milieu daagt Wijn voor de rechter
» VN-rapport: mens grootste verwoester natuur
» Bosbranden zijn niet altijd slecht voor de natuur
» Natuur en milieu baren jeugd meer zorgen dan terreur
» Natuur en Milieu zoekt klimaatminister
Met voorgaande schrijvers vind ik de internationale rechtbank voor de natuur een goed idee. Er is gewoonweg te weinig van over om het in handen te geven aan Wibocri’s, die het om zeep helpen. Heeft iemand een idee hoe je zo’n rechtbank voor elkaar krijgt of wat het tegenhoudt?
In tegenstelling tot eerdere schrijvers zou ik geen dieren op een ander continent introduceren. Australië kampt met de voor de jacht uitgezette konijnen. Ze zijn een plaag bij gebrek aan een natuurlijke vijand. De vos, die ingevoerd werden om de konijnen te vangen, is ook een plaag. Ironisch genoeg heeft een varken misschien wel de laatste dodo opgegeten. Nederland heeft midden vorige eeuw de ‘bospest’ ingevoerd uit Amerika. Daar zit een schimmel in de grond, die 99% van de zaden doodt, hier niet. En wat te denken van de muskus rat? Liever geen experimenten.
Herintroductie van inheemse dieren zoals de bever in de Millingerwaard en Biesbosch of otter in de Wieden is een goede zaak. En soms komt de natuur zelf terug, zoals de zeearend in de Oostvaardersplassen. Ha!
Vier andere reacties op dit bericht zijn zojuist verwijderd. Ze bleken afkomstig van één en dezelfde persoon, die onder verschillende pseudoniemen een hele discussie met zichzelf aan het voeren was.